De Dijk @Ziggo Dome Amsterdam, 1 oktober 2021
De eerste keer dat ik De Dijk zag optreden was toen ze hun 10 jarig bestaan vierden met verschillende optredens door het land en ze optraden in een plaatselijk disco een paar dorpen verderop. Ze brachten rond die tijd ook een live plaat uit, simpelweg ‘Live‘ getiteld, en die heb ik behoorlijk grijs gedraaid, ook al was het dan een CD. De goudeerlijke en rake teksten van Huub van der Lubbe in de recht voor je raap rock nummers kon ik direct waarderen en nadat ik uiteindelijk neerstreek in Amsterdam, was het jaarlijkse optreden van de band in Paradiso in december vaste prik. Inmiddels bestaat de band alweer 40 jaar en dat moet gevierd worden. Ik had mijn twijfels over de Ziggo Dome, aangezien dat wel een heel verschil is met de clubs, maar na alle ellende van de laatste tijd, kon ik niet wachten om met zo’n stuk of 13.000 andere fans weer eens mee te brullen met die onvergetelijke klassiekers. Normaal zouden het er 17.000 zijn, maar het moge bekend zijn dat volle zalen een veel grotere kans op Corona geven dan driekwart volle zalen.
En dus sta ik op deze vrijdagavond, zo’n 30 jaar na mijn eerste kennismaking met de band, tussen een hoop leeftijdsgenoten die net als de band een stukje grijzer of kaler zijn geworden. Op de grote schermen zijn oude en nieuwe foto’s van de band te zien, die ooit besloten een bandje te beginnen en niet konden voorspellen dat ze dat nog eens naar zo’n grote zaal zou brengen. Toepasselijk wordt afgetrapt met ‘Goed Je Weer Te Zien’, wat het gevoel van iedereen wel beschrijft hier vanavond. Want na 18 maanden is er voor het eerst weer een normaal concert in de Ziggo Dome en we staan hier toch maar weer mooi met onze vrienden bier te drinken. Om me heen zie ik dan ook alleen maar hele blije mensen. ‘Laat Het Vanavond Gebeuren’ zingt Huub van der Lubbe in het volgende nummer. Precies, laat het maar allemaal gewoon gebeuren, we hebben er zin in!
Vernoemd naar de roemruchte Zeedijk in Amsterdam, is de band altijd trouw gebleven aan zichzelf. Doe maar gewoon en geen onnodige poespas. Dat is ook de kracht van deze mannen denk ik: de muziek voorop stellen en geen onzin erbij halen. En dus worden we getrakteerd op hetzelfde recept zoals we dat al jaren gewend zijn. De grote hits worden gespeeld met hier en daar een wat minder bekend of nieuw liedje tussendoor. Rustmomentjes worden afgewisseld met fijne rockers waarop het goed dansen is. En dansen, dansen, dansen doen we! Tijdens publieksfavoriet ‘Dansen op de vulkaan’ natuurlijk nog een beetje extra. Ondersteund door de stabiele fundering van de band, bassist Hans van der Lubbe en drummer Antonie Broek, krijgen alle andere leden ook de kans om te soleren in een paar van de nummers. Met als absoluut hoogtepunt het prachtige ‘Onderuit’ waarin saxofonist Roland Brunt en gitarist Jelle Broek helemaal los mogen en elkaar uitdagend de zaal in extase brengen.
Alles wordt uiteraard door een groot deel van de Ziggo uit volle borst meegezongen terwijl de treetjes bier in rap tempo worden aangevoerd om de de kelen te blijven smeren. Zo ontvouwt de avond zich als een typische De Dijk avond, maar dan in een hele grote zaal. Al voelt die zaal steeds kleiner gedurende het verstrijken van de avond. En dat is een grote verdienste van de band, die de afstand tot het publiek altijd zo weet te verkleinen, dat het lijkt of ze alleen voor jouw groep vrienden staan te spelen in een kleine kroeg. Zo voelde het voor mij 30 jaar geleden en zo voelt het vanavond weer. En daarom zal ik er de eerstvolgende keer in Paradiso weer gewoon bij zijn. Met een blik op het gat in de Paradiso agenda halverwege december zou dat wel eens heel snel kunnen zijn.
Website | Instagram | Spotify | Twitter | YouTube | Facebook
Setlist:
- Goed je weer te zien
- Laat het vanavond gebeuren
- Binnen zonder kloppen
- Als ze er niet is
- Niemand in de stad
- Niet de lef
- Iets zo goed
- Wakker in een vreemde wereld
- Onderuit
- Kan ik iets voor je doen?
- Vroeger laat
- De blues verlaat je nooit
- Wanhoop niet
- Merk je het niet
- Hou me vast
- Als het golft
- Zevende hemel
- Ik kan het niet alleen
- Wat een vrouw
Encore: - Zoveel ik kan
- Laat het niet over zijn
- Dansen op de vulkaan
Encore 2: - Bloedend hart
- Nergens goed voor
- Groot hart
Encore 3: - Mag het licht uit
Muziekhonger 