Dry Cleaning @ Paradiso Amsterdam, 03 mei 2022

Met hun debuutplaat New Long Leg heeft de Londense band Dry Cleaning aardig de aandacht op zich weten te vestigen. De droge praatzang van zangeres Florence Shaw in combinatie met wonderlijke en grappige teksten, boven op springerige post-punk fundamenten, blijkt een schot in de roos te zijn. Vanavond komen ze hun Europese tour afsluiten in Paradiso, dat flink is vol gelopen voor het viertal.

Bijna spookachtig staat Shaw vooraan op het podium met haar vreemde motoriek de teksten van de nummers voor te dragen. Om haar heen springen haar mede bandleden enthousiast in het rond. Het is een wonderlijk schouwspel, waarbij het lijkt of ze op een andere snelheid zijn opgenomen. Shaw beweegt daarbij soms traag en bedachtzaam zoals een hagedis dat ook kan, alsof over iedere beweging eerst nagedacht moet worden. Gitarist Tom Dowse daarentegen balt zo nu en dan de vuist en springt op en neer en drummer Nick Buxton beroert levendig zijn ketels. Toch trekt de statische verschijning van Shaw de aandacht.

Wonderwel werkt het prima zo samen, al moet je je wel mee laten slepen in het Dry Cleaning universum. Daar zijn de liedjes op de plaat gelukkig goed genoeg voor en die worden dan ook met overtuiging ten gehore gebracht. Ondanks dat dit niet echt uitnodigt tot wilde mosh pits, is het publiek toch enthousiast en wordt de hit ‘Scratchcard Lanyard’ met gejuich ontvangen. Nu en dan spreekt Shaw de zaal even kort toe en laat ze blijken dat de band het prima naar hun zin heeft vanavond. Dat geldt ook voor de volle zaal die na een uurtje voldaan de uitgang opzoekt. Voor nu is dat volledig terecht, maar ik kan me voorstellen dat het niet voor iedereen makkelijk te verteren is. Ook zal de band dit niet nog een paar albums moeten herhalen, want ik denk dat dan de aandacht snel zal verslappen.

Bekijk alle foto’s

Website | Instagram | Spotify | Twitter | YouTube | Facebook