Graspop Metal Meeting – Zaterdag, Dessel, 18 juni 2022
Na het feest van gisteren is het een kort nachtje geworden. Het lijf begint aardig te protesteren en vandaag wordt het tropisch heet. Niet getreurd want er staat weer een hoop moois op het programma. Dessel here we come!

Vandaag beginnen we met een klassieker, de welbekende Zweedse hard rock formatie Europe. Waarschijnlijk kennen de meesten, waaronder wijzelf, vooral de enorme hits van de jaren 80. Maar de band is sindsdien niet op zijn lauweren gaan rusten en brengt nog regelmatig nieuwe muziek uit. We krijgen dan ook een mix van nieuw werk en hits voorgeschoteld. Het is duidelijk dat de mannen van Europe toch weer wat jonger zijn dan de oude helden van gisteren, want ze ogen nog fit en vol vuur op het podium. Zanger Joey Tempest is actief, goed bij stem en weet het veld goed te bewerken. Uiteraard gaan de handen de lucht in bij de de onontkoombare hits als ‘Carrie’, ‘Rock The Night’ en natuurlijk ‘The Final Countdown’. Het nieuwere werk is niet helemaal mijn smaak, maar deze band heeft meer om het lijft dan die ene megahit.
We hangen nog wat langer rond op het veld en doen het wat rustig aan in deze hitte. Eisbrecher is een niet al te beste Rammstein kloon en steekt bleekjes af bij die roemruchte band. Foreigner laat ook zijn hits klinken maar dan kan me niet echt bekoren. Ze pielen te veel en er zit geen vaart in hun show. Tijd om weer eens een tent op te zoeken.

De band Down heeft een aantal ervaren rotten uit de metal scene in de gelederen met aan het front oud Pantera frontman Phil Anselmo. Daar mag je wel wat van verwachten en de band, die inmiddels ook al meer dan 30 jaar bestaat, stelt dan ook zeker niet teleur. Loodzware grooves gecombineerd met de grommende vocalen van Anselmo kenmerken hun geluid. Opvallend is dat de band in hun lange bestaan vrij weinig materiaal uitbracht en het laatst wapenfeit is dan ook alweer uit 2014. Gelukkig is er genoeg voorhanden voor een lekkere set lome metal met duidelijke stoner invloeden. Heerlijke band dus voor deze broeierige zaterdagavond.

We blijven even in dezelfde sferen met Red Fang, die ik al eens eerder zag. Toen al werd ik gegrepen door de lekkere zware sound met heerlijke grooves. Ook nu weer ben ik onder de indruk van het enorme strakke werk van de band, die een erg overtuigende set speelt. Er zit lekker veel vaart in de show en er wordt zeer geconcentreerd gespeeld. De riffs komen daardoor helder en spijkerhard binnen en voor mij is mijn hoofd stil houden dan ook zeker geen optie. Red Fang is daarmee één van de hoogtepunten van deze editie.

Op het hoofdpodium is weer een oudgediende neergestreken, namelijk Saxon dat inmiddels ook alweer ruim 45 jaar bestaat. Zanger Biff Byford is inmiddels ook alweer 71 jaar en ook hier gaan de jaren tellen. De band heeft een hoog aanzien in de metal wereld en het publiek is gewillig. Maar op de heetste dag ooit gemeten op Graspop is het toch een loom optreden dat maar niet wil ontvlammen. Byford oogt wat traag en er wil maar geen vaart komen in de set. Hierdoor wordt het publiek ook niet echt op gang gebracht, waar ondertussen ook de slijtage van al 3 dagen festival begint toe te slaan. Bij mij in ieder geval wel en we besluiten nog maar eens even een stukje rust te pakken door ergens een zitplaats op te zoeken.

Graspop heeft zijn best gedaan om het beste uit de metal geschiedenis naar Dessel te halen en dan mag Judas Priest natuurlijk niet ontbreken. De band bestaat al sinds 1969 en heeft meegeholpen het genre vorm te geven. Daarbij hebben ze een geheel eigen stijl ontwikkeld met de kenmerkende vocalen en uithalen van Rob Halford en de dubbele gitaar sound. Vanavond laten ze horen waarom ze zo invloedrijk zijn geweest en in tegenstelling tot andere zeventigers op dit festival laat Halford horen nog steeds in behoorlijke vorm te steken. Misschien is het allemaal niet meer zo scherp als voorheen, maar af en toe laat hij flinke uithalen horen en klinkt zijn stem helemaal niet verkeerd. Ook hij beweegt wat traag over het podium, maar wat wil je op die leeftijd. Fraaie visuals wisselen elkaar af op het grote videoscherm en het bekende “vork” logo van de band is prominent aanwezig als een beweegbaar element met spots. Al met al ben ik best onder de indruk van deze legendarische band en ben ik blij ze nog een keer te hebben gezien.
Alweer een fraaie dag waar we een paar mooie hoogtepunten beleefden. De hitte heeft zijn tol geeist dus we gaan een goede nacht tegemoet op ons logeeradres om weer energie te tanken voor de laatste dag.
>Graspop Metal Meeting 2022 – Donderdag