Osees @ Paradiso Amsterdam, 9 juli 2022
In een week waarbij ik begon met een festival en vervolgens nog eens drie concerten bezocht, sluit ik af met een vierde. Niet de minste, want muzikaal geweldenaar John Dwyer komt met zijn Osees weer eens in mijn thuisstad optreden. Ik zag hem al meerdere malen optreden onder verschillende variaties op de naam Osees, maar nooit stelde hij teleur. Wanneer ik de grote zaal van Paradiso binnen stap, staat de volledige band op het podium en wordt er druk gesoundchecked. Dat is vrij ongebruikelijk na een voorprogramma en zo kort voordat ze moeten spelen. De band gaat dan ook direct van start wanneer alles in orde is, wat zo plotseling is dat de lichtman ook niet door heeft dat het eerste nummer al is afgetikt. Halverwege het nummer gaat dan ook pas het zaallicht uit.
Dwyer verontschuldigt zich hierna voor de late soundcheck. Ze waren uiteindelijk wat laat gaan eten en konden daardoor niet op tijd in de zaal zijn. Maar iemand als Dwyer vergeef je dat direct, want de multi-instrumentalist is volledig vrij van kapsones en een valse rock attitude, en je weet dat hij het altijd waarmaakt. Het is juist iemand met een groot muziekhart en een grote liefde voor in het bijzonder garage rock. Hij brengt aan de lopende band muziek uit van een zeer hoge kwaliteit en weet vooral op een podium te excelleren. Gewapend met twee drummers, die de drumpartijen dubbelen, vuurt hij ook vanavond weer het ene naar het andere geweldige rock nummer af op een zeer gewillige zaal. Het is verbazend dat deze niet volledig is uitverkocht, maar dat laat dan wel weer genoeg ruimte om wild te dansen.
Opvallend zijn de psychedelische invloeden die ondertussen in hun muziek doorklinkt, waarbij er ook meer ruimte is voor keyboards. Deze nummers zorgen voor meer dynamiek en variatie, en zijn ook wat langer dan de soms compacte en korte punk nummers. Daarbij stuwen de drummers de band voort als een speedboot met dubbele motor. Vanavond moet dan ook regelmatig het tapijtje met de drumkits weer naar achteren getrokken worden, om te voorkomen dat de drummers met drumstel en al in het publiek belanden. Nadat af en toe wat rustiger aan gedaan wordt, weet de band soms meedogenloos hard terug te komen voor een bruut en fel nummer. Dit soort explosies zweept het publiek flink op en vaak staat de zaal van voor tot achter te springen. Er zijn een aantal circle pits en er wordt driftig over het publiek gesurfd.
En zo walst Osees over Paradiso heen op een zaterdagavond met anderhalf uur lang de beste garage rock en punk onder aanvoering van de woeste Dwyjer. Soms spuugt hij even in de lucht, stroopt zijn denkbeeldige mouwen op, want hij is zoals altijd gekleed in een korte broek en t-shirt, om daarna een meedogenloze gitaar riff los te laten, zijn haardos wild heel en weer schuddend. Hij bewijst andermaal over een ongelooflijk talent te beschikken en een goed gevoel te hebben voor het toevoegen van de juiste elementen in een rock nummer. Zo trekt hij de plug uit zijn gitaar om vervolgens een overstuurd geluid in het nummer in te passen, enkel door de plug over een bekken van het drumstel te bewegen of de plug in zijn mond te stoppen. Osees wordt door de jaren alleen maar beter, zo bewijst de strakke en zinderende set vanavond. De drukke muzikale periode van de laatste weken eindigt op deze manier in een absolute climax.
Muziekhonger 