Arcade Fire @ Ziggo Dome Amsterdam, 28 September 2022

Eerder dit jaar bracht het Canadese Arcade Fire een nieuwe plaat uit, WE getiteld. Deze werd wat lauw ontvangen en kreeg gemengde reacties. De voorverkoop van hun concert in de Ziggo Dome liep niet bepaald storm en ondertussen werd frontman Win Butler ook nog eens beschuldigd van seksueel wangedrag. Niet bepaald een ideale uitgangspositie voor een wereldtournee en het leverde ook veel discussie op onder fans of je nog wel naar het concert kon gaan. Want kun je zo iemand nog met goed fatsoen staan toejuichen? Ik vond dat een lastig dilemma, maar besloot toch te gaan.

Uiteindelijk is de Ziggo dan misschien niet volledig uitverkocht en ramvol, maar toch best lekker vol gelopen. De band loopt via de photo pit richting het podium onder een schijnbare boog, dat uiteindelijk een scherm blijkt te zijn, wat gedurende de show steeds andere visuals en kleuren laat zien. In het begin lijkt de band er wat moeilijk in te komen en is het publiek ook wat tam. Er wordt uiteraard veel nieuw werk gespeeld en dat zit overduidelijk nog niet in het collectieve geheugen. Bij ‘Reflektor’ begint de band aardig warm te draaien, waarna ze doorpakken met ‘Age of Anxiety II (Rabbit Hole)’. Daarmee komen ze echt op stoom en beginnen ze de zaal ook langzaam in te pakken, die uiteindelijk overstag gaat bij het opzwepende ‘Rebellion (Lies)’. Het is wat deze band zo goed maakt, namelijk de knappe en rijk gearrangeerde nummers die met veel gevoel en souplesse gespeeld worden.

Butler is dan al even heen en weer naar het kleine podium in het midden van de zaal onder de glitterbol gegaan voor een intiem momentje en natuurlijk mag ook zijn vrouw Régine Chassagne regelmatig in de spotlights schitteren, maar ook onder de glitterbol . Een paar keer verschijnen plots een aantal grote vrolijk gekleurde “wind mannetjes” die enthousiast heen en weer wapperen. Na anderhalf uur heeft de band toch echt de Ziggo Dome overwonnen en wordt er volop gedanst op ‘Everything Now’, zowel op het podium als in de zaal. Voor de toegift begeeft de volledige band zich naar het kleine podium en wordt daar het feestje voortgezet. Ze worden daarbij ondersteund door het Haïtiaans voorprogramma Boukman Eksperyans. Na een uitbundige vertolking van ‘Wake Up’ vertrekt de band in een vrolijke optocht richting de kleedkamers.

Daags na het concert waren bijna alle recensenten het erover eens dat de perikelen rondom Butler een schaduw wierpen over het concert, maar dat is onzin. Er was niets van te merken, ook niet bij het publiek. Het is maar net wat je graag wilt zien en het lijkt er vooral op dat de journalisten vooral daarmee bezig waren en hun oordeel vooraf al klaar hadden over dit optreden. Muzikaal viel er niets op aan te merken en was het een prima show van het Canadese collectief. Of je wel of niet naar een concert moet gaan van een artiest die zo in opspraak is gekomen blijft een valide vraag waar ikzelf nog steeds geen antwoord heb, ook niet na vanavond.

Website | Instagram | Spotify | Twitter | YouTube | Facebook

Bekijk alle foto’s

Setlist:

  1. Age of Anxiety I
  2. Ready to Start
  3. Black Wave/Bad Vibrations
  4. Creature Comfort
  5. Afterlife
  6. Reflektor
  7. Age of Anxiety II (Rabbit Hole)
  8. The Lightning I
  9. The Lightning II
  10. Rebellion (Lies)
  11. Month of May
  12. Here Comes the Night Time
  13. The Suburbs
  14. The Suburbs (Continued)
  15. Unconditional I (Lookout Kid)
  16. Sprawl II (Mountains Beyond Mountains)
  17. Everything Now
    Encore:
  18. End of the Empire I-III
  19. End of the Empire IV (Sagittarius A*)
  20. Wake Up