De Dijk @ Ziggo Dome Amsterdam, 01 Oktober 2022
Vorig jaar werd het 40 jarig bestaan van De Dijk nog groots gevierd in de Ziggo Dome. Tussen de Corona beperkingen en lock downs in, stonden we in een driekwart gevulde zaal (meer was niet toegestaan), uitbundig te dansen bij het verjaardagsfeestje van de in eigen land wereldberoemde band uit Mokum. Nu staan we precies een jaar later in een volledige uitverkochte zaal om een andere reden, namelijk om afscheid te nemen van deze roemruchte rock band. Deze avond was razendsnel uitverkocht en uiteindelijk werden er vijf avonden in de grote concertzaal ingeboekt. We hebben gelukkig ook nog kaarten voor Paradiso in december, wat natuurlijk het ultieme afscheid wordt, maar wilden ook deze avond erbij zijn.
En zoals dat gaat bij De Dijk verloopt zo’n avond zonder poespas of onnodig spektakel. Nee, deze band laat gewoon hun muziek spreken en ze nemen ons mee langs veertig jaar prachtige liedjes. De setlist is eigenlijk bijna hetzelfde als een jaar geleden met een aantal extra nummers. De belichting is ook hetzelfde en toch is alles anders. Voor veel mensen is vanavond de laatste keer om de band aan het werk te zien en dat geeft toch een extra lading. Misschien geniet de band nog wel even extra harder, spelen ze met nog meer overgave, het is moeilijk te zeggen. Oogt zanger Huub van der Lubbe misschien wat meer ontspannen dan de laatste jaren, nu de kogel door de kerk is? “Wie het weet mag het zeggen, wie het niet weet mag het zingen in een lied“.
Doet het er eigenlijk allemaal toe? Welnee, hier staat gewoon weer een volle Ziggo Dome enorm te genieten en mee te zingen met al die juweeltjes die De Dijk heeft voortgebracht. De poëtische en oprechte teksten van “straatdichter” Huub, die altijd recht uit het hart komen en zonder opsmuk zijn, verhalen vaak over de liefde, maar ook over de toestand in de wereld. En zoals hij ‘Wakker In Een Vreemde Wereld” inleidt, dat uit 1987 stamt, is er ook weinig veranderd en is dat nummer nog steeds actueel. Helaas zou je er bijna aan toevoegen. Gelukkig staan we niet lang stil bij de trieste werkelijkheid, maar wordt er juist volop gedanst, natuurlijk ook op de vulkaan.
Zelfs een aantal oude nummers die ik al een tijdje niet heb gehoord komen voorbij, zoals een ingetogen versie van ‘Laaiend Vuur’ en de klassieke soulvolle rocker ‘Niet De Lijnen Maar De Bocht’. En dat is wat deze band zo goed maakt, de nummers die vol soul zitten en waarom ze destijds bij Solomon Burke opvielen. Met van die typische rhythm and blues gitaren, die fantastische blazers en die heerlijke ritme sectie. “Laat het niet over zijn” zingt Huub nog in de tweede toegift in het nummer met dezelfde titel. Tsja, dat is het natuurlijk ook nog niet, maar wel bijna. Want over 2,5 maand, na een laatste triomftocht door het land, doen ze dan toch echt het licht van De Dijk definitief uit bij de allerlaatste in Paradiso. Die avond zijn wij er niet bij, maar wel de voorlaatste avond. Dan mogen we nog een allerlaatste keer genieten en meezingen met deze giganten. Net zoals ze vanavond afsluiten met ‘Mag Het Licht Uit’, in het begin van het nummer even in de samenstelling zoals ze meer dan veertig jaar begonnen.
Website | Instagram | Spotify | Twitter | YouTube | Facebook
Setlist:
- Goed je weer te zien
- Laat het vanavond gebeuren
- Binnen zonder kloppen
- Als ze er niet is
- Niemand in de stad
- Niet de lef
- Iets zo goed
- Wakker in een vreemde wereld
- Onderuit
- Dat zou mooi zijn
- De blues verlaat je nooit
- Soort van Elvis
- Laaiend vuur
- Hou me vast
- Vroeger laat
- Als het golft
- Zevende hemel
- Ik kan het niet alleen
- Wat een vrouw
- Niet de lijnen maar de bocht
Encore: - Ze zeggen
- Bloeden hart
- Mijn van straat geredde roos
- Wanhoop niet
- Dansen op de vulkaan
Encore 2: - Laat het niet over zijn
- Nergens goed voor
- Groot hart
- Mag het licht uit
Muziekhonger 