blur @ Ziggo Dome Amsterdam, 27 Juni 2023
De status waar de band blur in verkeert is soms jaren ongewis. Nadat ze in 2004 er de brui aan gaven leek de koek echt wel op. Gitarist Graham Coxon had de band toen al verlaten en het leek toch echt wel gedaan voor de succesvolle Britten. Toch kwam er ineens weer een opleving in 2008 en de band speelde in de jaren daarna een aantal reunie concerten, waarvan ik er eentje kon meemaken. Daarbij werd Nederland over geslagen en ook toen er zelfs een nieuwe LP verscheen The Magic Whip sloeg de band ons land gewoon over in de aansluitende tour. Daarna werd het weer stil totdat er een concert in Wembley werd aangekondigd. Er volgden nog meer optredens op festivals en plots kwam daar zelfs een concert in de Ziggo Dome bij. Inmiddels gaat de band zowaar ook nog een nieuwe plaat uitbrengen, The Ballad of Darren, die over een aantal weken zal verschijnen.
We worden opgewarmd door onze eigen Pip Blom die zonder drummer zich een meer electronisch geluid hebben aangemeten. Een aantal nieuwe nummers klinken veelbelovend, maar het oudere werk lijkt toch wel wat pit te missen. Ik ben dan ook benieuwd hoe de nieuwe plaat gaat klinken en hoe de band zicht gaat ontwikkelen. Na een pauze dalen dan eindelijk de grote vier letters die de bandnaam vormen naar beneden en lichten ze fel op. De Ziggo Dome is zeker niet vol en het is duidelijk dat de band hier nooit de status heeft bereikt die ze in andere landen en zeker in hun thuisland wel hebben. Ze trappen direct af met een nieuw liedje, het rauwe en schurende ‘St. Charles Square’. Het zet de toon voor de avond waarbij de band het zich niet makkelijk maakt. Ze zijn er niet op uit iedereen te “pleasen” door alleen maar hits te spelen, maar de echte blur liefhebber zal vanavond goedkeurend constateren dat het zwaartepunt op de albums Parklife en Modern Life Is Rubbish ligt.
Dat maakt de setlist zeker interessant en zo krijgen we een lekkere felle versie van ‘Tracy Jacks’, een gruizige ‘Beetlebum’ en een vrolijke ‘Coffee & TV’. Maar het publiek gaat pas echt los wanneer ‘Parklife’ gespeeld wordt en dan zijn we al wel halverwege. Zanger Damon Albarn lijkt niet helemaal de juiste focus te hebben en laat aan het begin weten stoned te zijn. Graham Coxon daarentegen is uitermate scherp en goed in vorm. Hij is dan ook erg belangrijk voor het geluid van de band met fraaie gitaarpartijen, waarbij hij deze af en toe flink laat scheuren en ondersteunt veel op zang. Ook laat de band regelmatig wat steken vallen en klinkt het soms rommelig. Albarn kondigt het nummer ‘All Your Life’ aan, dat ze nog nooit live speelden en daar gaan ze dan ook flink de mist in, wat tot enige irritatie lijkt te leiden. Even later gaat het weer een keer mis bij ‘Stereotypes’.
Gek genoeg komt dit juist het optreden ten goede, waarbij je het idee krijgt van een band die probeert er een mooie avond van te maken en daarbij af en toe gedurfde keuzes maakt. Geen gelikte show die van voor tot achter compleet georkestreerd en geprogrammeerd is, maar juist een groep muzikanten die samen met een bak erg goede liedjes lekker wil spelen. En natuurlijk gaat dan iedereen uit zijn dak bij ‘Song 2’. Tijdens een euforisch ‘Girls & Boys’ krijgt Albarn een regenboog vlag uit het publiek en slaat hem als een cape om, waarbij de woorden “always should be someone you really love” extra nadruk krijgen. Uiteraard wordt de afsluiter ‘The Universal’, een soort tweede Britse volkslied, uit volle borst meegezongen. Twintig jaar moesten we erop wachten om deze band in eigen land live te zien en ondanks het wat grillige optreden blijft na afloop vooral een erg voldaan gevoel over.
Website | Instagram | Spotify | Twitter | YouTube | Facebook
Setlist:
- St. Charles Square
- There’s No Other Way
- Popscene
- Trouble in the Message Centre
- Tracy Jacks
- Chemical World
- Beetlebum
- Trimm Trabb
- Villa Rosie
- Colin Zeal
- All Your Life
- Coffee & TV
- End of a Century
- Stereotypes
- Parklife
- To the End
- Sing
- Advert
- Song 2
- This Is a Low
Encore: - Girls & Boys
- Tender
- The Narcissist
- The Universal
Muziekhonger 