Pretty Pissed festival in Melkweg, 25 mei 2024
Een nieuw festival rondom punk muziek in de breedste zin, dat laat ik me geen twee keer zeggen! Dus op naar de Melkweg om eens flink van leer te trekken. Ik kan de eerste bands niet meemaken, maar probeer in ieder geval op tijd zijn voor een varkensfeest.
Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs
Ik haak dus aan bij Pigs x7 die al bezig zijn aan een verschroeiend optreden in de Max. Hun mix van stoner en metal klinkt overdonderend en overtuigend. Dat komt niet op zijn minst door zanger Matthew Baty die in korte broek en op blote voeten een indrukwekkende verschijning is. Zijn bulderende zang wordt ondersteund door zware riffs die strak en met veel overgave gespeeld worden. Dat dit gewaardeerd wordt is duidelijk te merken aan de zaal die tot de laatste noot gevuld blijft.
Dan is het snel oversteken naar de oude zaal waar de Belgische garagerockers van SONS hun opwachting maken. Die laten er geen gras over groeien en trekken hard van leer met hun pakkende gitaarnummers. Ze hebben al een tijdje niet live gespeeld omdat ze aan een nieuw album werken en zijn overduidelijk daardoor extra gemotiveerd. De opzwepende nummers missen hun uitwerking niet en glunderend kijkt de band hoe de zaal langzaam in een dansende en kolkende pit verandert. Er wordt een nieuw nummer voor het eerst gespeeld en dat belooft veel goeds voor het nieuwe album. Kom maar op zou ik zeggen!
In de Max is Warmduscher begonnen, een post-punk band die ik niet echt ken, ondanks dat ze al een jaar of tien bestaan. Ze mixen driftig verschillende genres door elkaar met altijd een funky inslag. Het doet me soms denken aan de gogo Detroit sound uit de tachtiger jaren. Electronische effecten worden regelmatig toegevoegd voor een verrassende inslag. Dit zorgt er wel voor dat het allemaal chaotisch gaat klinken. Ook het wat overstuurde geluid zorgt voor een wat rommelig geheel, waardoor het mij niet echt weet te overtuigen.
Aan de overkant maken we ons op voor DEADLETTER die ik al een paar keer eerder zag en een behoorlijke indruk achter lieten. Aangevoerd door zanger Zac Lawrence speelt de band een vurige zet met hun broeiende post-punk liedjes. De toevoeging van saxofoon geeft hun muziek precies de variatie om daarmee op te vallen. De intense performance van Zac Lawrence die het publiek steeds indringend aankijkt en ze continue opzweept tot een zwetende, dansende menigte zich voor hem aftekent. Een aantal keer begeeft hij zich in het publiek wat uiteraard tot nog meer euforie leidt. Weer een geslaagd optreden en misschien wel de beste die ik tot nu toe van ze zag. Deze band zou het nog wel eens ver kunnen gaan schoppen.
In de Max is het tijd voor het ultieme eindfeest van dit festival met niemand minder dan het engelse shame dat inmiddels een behoorlijk gevestigde naam aan het worden is. Toch lijkt de zaal minder vol dan eerder op de dag, maar misschien denk ik dat maar. Het maakt het enthousiasme van de band er niet minder om, wat ook af is te lezen aan het gezicht van zanger Charlie Steen. Het hele concert heeft hij een vrolijke blik in de ogen en lijkt hij het erg naar zijn zin te hebben. Ook zij zijn bezig aan een nieuw album en spelen weinig, wat vast reden is waarom ze vanavond zo lekker fel en vol vuur spelen. Bassist Josh Finerty sprint en buitelt zoals altijd heen en weer over het podium. Op een gegeven moment maakt hij ook een onbedoelde buiteling maar dat deert hem en de band verder niet. Af en toe moet hij dan ook even flink uithijgen achter zijn microfoon.
Steen beziet het allemaal goedkeurend, net als de crowdsurfers die al surfend het podium beklimmen. Hij helpt ze daar zelfs een handje mee, springt samen met een aantal het publiek in en weet zelfs eentje als “surfboard” te gebruiken terwijl hij boven op de crowdsurfer staat. Ondertussen spelen ze hun ruige en bijtende nummers overtuigend en gaat het publiek uit zijn dak. Het is een passend sluitstuk van deze eerste editie van dit punkfestival wat volgens mij zeer succesvol was. De sfeer was geweldig, het publiek en de bands erg enthousiast. We laten de afterparty aan de nachtbrakers en keren voldaan huiswaarts. Wat mij betreft volgend jaar weer.
Muziekhonger 