Sleazefest @ Skatecafe Amsterdam, 22 februari 2025
“Holland’s wildste, vuigste en smerigste garage, punk en rock ’n roll feest bestaat een kwart eeuw!”. Zo, dat is nog eens een aankondiging en eentje die ik maar moeilijk kan negeren. Want Sleazefest is natuurlijk een begrip en één van de leukste muziekfeestjes die er is. En als dan ook nog eens de bedenkers zelf van dit feestje, zZz, van de partij zijn én Phantom Four na vijf jaar eindelijk weer gaat spelen, dan is er maar één mogelijkheid: daar moet ik bij zijn. Dus mijn rollerscates uit het vet gehaald, het vet in de haren, en op naar het Skatecafe!
De overtocht naar Amsterdam Noord verloopt voorspoedig en voor we het weten lopen we de Wap Shoo Wap Stage binnen, één van de twee zalen waar vanavond opgetreden wordt en die de naam van het Amsterdamse rock ‘n’ roll platenlabel heeft gekregen. We verkennen de boel en het is duidelijk dat er al een heerlijk onvervalst Sleazefest sfeertje heerst met dito aankleding. Helaas moeten we ook constateren dat we de eerste band van vanavond Waterschade hebben gemist.
Ultra Goblin
De jonge band Ultra Goblin is dus het eerste geweld van de avond wat we te zien krijgen. Met veel overtuiging vliegen de jongemannen erin met gierende rock ‘n’ roll en een hysterisch orgel. Erg sympathiek maar ieder nummer klinkt wel erg als het vorige en het smelt samen tot een flinke brei. Wel een vuige brei, dus dat hebben ze al op orde.
Over naar de Sleaze Stage waar het garagerock duo van Human Toys uit Parijs haar opwachting maakt. Zij weten de boel lekker los te krijgen met felle liedjes die volop de actualiteit volgen. Met de wereld op zijn kop is er een hoop te vertellen en dat doen ze met hun muziek en in hun teksten. Gitarist Jon Von en Poupée Mecanik op zang en theremin zijn een opvallende verschijning geheel in stijl van het festival en houden er een lekker tempo in. Daarmee scoren ze goed en wordt er wild gedanst vooraan.
Terug naar de andere kant waar Automatic Lovers al afgetrap hebben. De Spanjaarden spelen energieke punk in de stijl van de illustere punk bands uit de jaren tachtig. Dat doen ze met behoorlijk veel succes en het klinkt fel en boos zoals het hoort. Er gaan vuisten de lucht in, er wordt gebruld en gedanst, en de temperatuur begint langzaam te stijgen op het Sleazefest.
Maar dan is het tijd voor de koningen van Sleaze, zZz, en de aanstichters van dit feest, wat volgens drummer Björn Ottenheim is ontstaan uit een uit de hand gelopen barbecue. Zij mogen natuurlijk op dit jubileum niet ontbreken en zorgen ook voor één van de hoogtepunten met hun opzwepende orgelrock. Ottenheim speelt op zijn eenvoudige drum kit dansbare grooves waar Daan Schinkel vervolgens zijn orgelpartijen overheen speelt. Hun nummers zitten vol hooks, die ze laten repeteren zodat het onmogelijk is om stil te staan. De zaal is dan ook overvol met krioelende armen, benen en zwetende lijven en iedereen wil hier dan ook bij zijn. Een dampende massa waarbij het zweet tegen het plafond spat en de bar vol staat met dansende mensen. Zo onstaat een euforische sfeer met zZz als het glorieuze middelpunt. Diepe buiging voor deze twee mannen.
Aan de andere kant kunnen we weer op adem komen al gaan ook The Anomalys wel heer erg lekker. De Amsterdammers spelen ronkende garage rock met een flinke punk attitude waarvan het vet vanaf druipt. Een bak gitaargeweld met knetterende drums gesmeerd met motorolie en whisky. Ze bestaan al een tijdje en die ervaring kun je horen, want de band speelt erg solide. De haren kunnen los als ze dat al niet waren en de vuisten maar weer eens de lucht in.
Het sluitstuk van vanavond komt van de beste surfrockers van Nederland en verre omstreken Phantom Four. Ik heb deze band al vaak gezien en ook regelmatig in een bijbehorend donker hol, waar deze sleaze wereld het beste gedijt. Maar het was lang stil rondom de band en ik begon me al zorgen te maken dat de band het vertrek van drummer Niels Jansen misschien wel eens niet te boven was gekomen. Hij moest noodgedwongen stoppen vanwege ernstige tinnitus, maar was wel een drijvende kracht van de band naast zijn drumwerk. Maar gelukkig staan ze vanavond weer op het podium met een nieuw gezicht op de drumkruk en spelen ijzersterk. Phantom Frank beroert zijn zes snaren met veel souplesse en de surf nummers klinken fantastisch. Sommige lijken door het enthousiasme van de band zelfs een tikkeltje sneller te worden gespeeld, waardoor ze nog feller klinken. De band mag niet zomaar het podium verlaten en worden meerdere keren het podium opgeschreeuwd voordat het publiek ze voldaan laat gaan.
En zo eindigt een wel heel erg fijn verjaardagsfeestje van dit prachtige festival voor ons. De die hard Sleazefest gangers zullen vast nog langer doorgegaan zijn. Het sfeervolle Skatecafe is een perfecte plek hiervoor met allemaal mooie en leuke mensen die genieten van een avondje rock van het vuigste soort. Smerig? Absoluut, maar zo ontzettend lekker!
Muziekhonger 