The Ex @ Paradiso Amsterdam, 13 april 2025
Een beetje met het schaamrood op mijn kaken moet ik bekennen dat ik de toch wel legendarische Nederlandse band The Ex niet goed ken en ook nog nooit live heb gezien. Langzaamaan leer ik de band kennen maar helaas nog steeds lukte het me nooit om ze live te zien spelen, ondanks dat ze toch met regelmaat in de buurt zijn. Inmiddels bestaat de band al 46 jaar en vierden ze vorig jaar nog uitbundig hun 45 jarig bestaan. Gelukkig brengen ze ook met grote regelmaat nieuwe platen uit en gaan dan weer een rondje spelen. Onlangs kwam de nieuwste uit If Your Mirror Breaks wat als ik het goed tel hun 28e worp is, maar ik kan er zo een paar naast zitten. Doet er verder niet heel veel toe, wat er wel toe doet is dat ik ze eindelijk kan zien spelen.
Er wordt een echt release feestje van gemaakt in een goed gevulde grote zaal van Paradiso, met maar liefst twee voorprogramma’s die ik helaas aan me voorbij moet laten gaan. The Ex is zelfs al begonnen als ik de zaal binnen loop en zal de nieuwe LP vanavond integraal spelen. En hun roemruchte reputatie maken ze meer dan waar, want wat speelt deze band fantastisch en wat steken hun liedjes ontzettend goed en vernuftig in elkaar. Ieder liedje heeft een eigen karakter en de band bewandelt nooit de platgetreden paden. Ze laten ritmes en gitaarpartijen als repeterende drones rondzingen om dan een muur van geluid op te trekken die ze vervolgens langzaam over de zaal uitstorten.
Daarbij bedienen ze zich van niet alledaagse ritmes en drumster Katherina Bornefeld speelt daarin een hoofdrol door haar partijen met veel creativiteit en originaliteit in te vullen. Gitarist Terrie Hessels stuitert als een kwajongen over het podium en gaat regelmatig zijn snaren te lijf met een drumstok, koffiemok of zijn eigen vuisten. Aan de andere kant staat Andy Moor heerlijk gitaar te spelen, terwijl Arnold de Boer in het midden met overgave gewapend met een derde gitaar staat te zingen. Inderdaad, de band heeft geen bassist, maar met de drie gitaarpartijen mis je dat geen moment.
Liedjes als ‘The Apartment Block’ klinken direct als tijdloze klassiekers en ook het door Bornefeld vertolkte ‘Wheel’ is van ongekende klasse. The Ex levert met deze nieuwe plaat overduidelijk weer een juweeltje af en weet dit met veel gevoel en muzikaliteit live te brengen. Na de volledige LP gespeeld te hebben komen ze dan ook nog twee keer terug voor een extra liedje. Ik kan maar één conclusie trekken en dat is dat je alleen maar heel veel van deze band kunt houden, wat ik na vijf prachtige kwartieren dan ook met volle overtuiging ben gaan doen.
Muziekhonger 