Pretty Pissed Festival @ Melkweg Amsterdam, 25 mei 2025
Ik val binnen bij de set van GANS, een duo uit Birmingham. Met zijn tweeën weten ze genoeg decibellen te produceren én energie om de zaal al vroeg op de dag los te laten gaan. Drummer Euan Woodman en bassist Tom Rhode laten er geen gras over groeien en met een intense set is het moeilijk te geloven dat hier toch echt maar twee man op het podium staat. Hier en daar hebben ze wat hulp van electronica, maar als het duo ook nog eens een cover van Motörhead’s ‘Ace of Spades‘ laat horen is het duidelijk dat het tweetal genoeg in hun mars hebben om te overtuigen.
In het kleine zaaltje boven, de “Up”, laten ook de mannen van Heavy Lungs horen dat het ze menens is. Hun wilde en rauwe geluid komt hier goed tot zijn recht en het zweet spat al snel tegen het plafond en de muren. De band IDLES die inmiddels flink is doorgebroken heeft een nummer vernoemd naar zanger Danny Nedelko van Heavy Lungs, die zelf in de video meedoet. Met zo’n eerbetoon heb je natuurlijk geen verdere introductie nodig en ze bewijzen dan ook net zo verpletterend te kunnen spelen en net zo “heavy” als hun naam doet vermoeden, met stevige noise rock nummers.
In de grote zaal staat het podium vol met maar liefst zeven muzikanten van KEG, waaronder veel gitaren en een trombone. Dat moet dus wel een heel geweld gaan worden, maar niets is minder waar. Er gebeurt vrij weinig op het podium en de mannen staan vooral wat naar hun veters te staren. De liedjes gaan helemaal nergens heen en de Max stroomt langzaam leeg. Het is gewoon best wel saai wat ze hier laten zien en horen. Misschien moeten ze nog eens wat naar de andere bands hier gaan kijken om te begrijpen wat met “energiek optreden” bedoeld wordt.
Zo zou KEG er goed aan gedaan hebben om in de “Up” een kijkje bij Soapbox te nemen. Al voordat hij maar iets gezongen heeft duikt zanger Tom Rowan het publiek in en sloopt daarmee direct zijn kabel, waardoor hij in allerijl snel de microfoon van gitarist Angus Husbands moet pakken om de eerste teksten uit te schreeuwen. Als een tornado raast wildebras Rowan over het podium terwijl het zweet van hem afdruipt. Met uitgesproken teksten is dit punk zoals het bedoeld is: boos en met heel veel energie. Stampend zingt hij zijn frustatie van zich af over het OV in hun thuisstad Glasgow, met name de bus, in ‘Private Public Transport’. Ook de gitaar heeft op een gegeven moment problemen, misschien wel omdat Husbands af en toe over het podium kruipt, en de bas moet er op een gegeven moment ook aan geloven. Gelukkig heeft de band een roadie die met misschien nog wel meer energie als een roadrunner over het podium stuift. Een optreden met ongelooflijk veel ballen in de allerhoogste versnelling. Soap Box laat iedereen naar adem happen vanavond.
En we gaan nog even door met Enola Gay uit Belfast, die punk en noise vermengen met hiphop rap en vocalen. Dit werkt erg goed en de muziek is donker en opzwepend. Het heeft soms iets weg van Rage Against The Machine in de bozere nummers. Ik weet niet of de band vernoemd is naar het vliegtuig dat de atoombom op Hiroshima liet vallen of naar het nummer wat OMD er over maakte, maar dat doet er niet toe. De band is niet bang zich uit te spreken en er straalt genoeg positieve energie van deze band af. Met hun toch wel originele sound krijgen ze de zaal flink mee, waar wild gedanst en gesprongen wordt.
Met de laatste band in de Max sluiten wij de avond af. Het tweetal van Soft Play weet ook daar de energie van de avond goed vast te houden. Kennen we ze niet ergens van? Jazeker, dit zijn de mannen Isaac Holman en Laurie Vincent van de band Slaves. Die naam ruilden ze in 2022 in voor Soft Play vanwege de nare associaties met hun originele bandnaam, of “soft cunts” zoals op hun backdrop staat. Vanavond spelen ze een onvervalste punk rock set die me af en toe aan de beginjaren van de Beastie Boys doet denken. Met zijn tweeën maken ze er een groot uitgetogen feest van en zijn ze een waardige en afsluiter van de Max op deze tweede editie van het festival. Veel crowdsurfers kiezen het ruime sop en er wordt weer wild gedanst.
Er spelen nog een paar bands vanavond, maar die laten we aan de nachtbrakers over. Het was weer een geweldige editie van Pretty Pissed dat net als vorig jaar een hele goede sfeer had met veel energie op en voor het podium. Het publiek was geweldig, de bands waren bijna allemaal geweldig en ondanks dat de variatie wat minder was dan vorig jaar, heb ik ontzettend genoten van de bands en de mensen op dit heerlijke punk rock festival.
Muziekhonger 