Jazz in Duketown ‘s-Hertogenbosch, 7+8 juni 2024
Pinksteren betekende altijd “Pinkpop” in festival land, maar dat is geen zekerheid meer nu het festival in Landgraaf ervoor kiest het niet altijd in het Pinksterweekend te plannen. Wel een zekerheid tijdens dit weekend is Jazz In Duketown, dat als sinds 1962 in Den Bosch plaatsvindt. Dus op naar deze gezellige stad in Brabant voor veel muziek, biertjes en natuurlijk een Bossche Bol.
Zaterdag 7 juni
We trappen af bij het sextet van de uit Azerbeidzjan afkomstige Amina Figarova. Ze wordt aangeprezen als één van de meest talentvolle pianisten van dit moment. Het spel is in ieder geval sprankelend en dat geldt voor de hele band, die lekker staat te spelen. De nummers grooven en er zijn fraaie solo’s te horen van de verschillende muzikanten. Geen verkeerd begin voor ons vandaag hier op de Markt.
Het gaat er wat wilder aan toe op het Kerkplein waar onder aanvoering van drummer Michel Meis er enthousiast en fel gespeeld wordt. Kolibri gebruikt electronica doeltreffend en weet vaak dansbare grooves te combineren met spetterend koperwerk en toetsen. Daarbij bedienen ze zich van hiphop grooves and break beats. Het tempo ligt soms hoog en overduidelijk hebben ze er zelf ook erg veel plezier in, want er wordt met veel energie gespeeld.
Benjamin Herman’s Nostalgia Blitz
Terug op de Markt staat muzikale veelvraat Benjamin Herman met zijn Nostalgia Blitz project waarbij hij een ode aan zijn jeugdhelden brengt. Daarbij horen we uitvoeringen van nummers die hem inspireerden maar heb ik het idee dat we ook hier en daar nummers horen die in het verleden al deel uitmaakten van een van zijn vele projecten en de setlist daarmee uitgebreid is. Maakt verder niet veel uit want zoals altijd klinkt het fris en speelt Herman geweldig. Ook drummer Jimmi Hueting en bassist Thomas Pol krijgen genoeg ruimte om zich te laten horen, waar ze gretig gebruik van maken. Herman is minder spraakzaam dan we van hem gewend zijn, maar hij bewijst andermaal zijn kwaliteiten.
Zondag 8 juni
We beginnen de zondag met saxofonist Micheal Murray die op het Kerkplein speelt. Hij speelt met zijn band ingetogen composities, die dromerig klinken terwijl er smaakvol ingekleurd wordt door de rest van de band. Het blijft wel wat voortkabbelen naar mijn smaak en eigenlijk steeds pas als pianist Joy Shechter mag soleren wordt het spannend.
Barencia
Op het podium op de Markt vinden we een bijzonder optreden. Op de jazz muziek van het trio pianist Xavi Torres, bassist Michelangelo Scandroglio en drummer Bernardo Guerra, danst flamenco danseres Karen Lugo. Het is een aparte combinatie waarbij de muzikanten en Lugo improviseren, en elkaar beinvloeden. Lugo danst met veel expressie en weet knap te reageren op de jazz muziek, die kundig door het trio gespeeld wordt. Het is fascinerend om te zien, maar ik weet niet zo goed wat ik ervan moet vinden.
Maarten Hogenhuis & Jesse van Ruller
In de Willem Twee Toonzaal, ofwel de prachtige synagoge, komen saxofonist Maarten Hogenhuis en gitarist Jesse van Ruller hun kunsten vertonen. Een volledig concert van maar liefst twee sets wordt gespeeld en we worden verwend met prachtige composities van het duo, waarbij ze beiden laten horen hoe geweldig ze kunnen musiceren. Doordat ze met zijn tweeën zijn, hebben ze allebei veel ruimte en die benutten ze volledig. Geweldig om deze twee muzikanten in de deze samenstelling te zien spelen.
Teus Nobel | Child’s Play
Op de Markt zien we Teus Nobel met een nieuw gevormd kwartet van niet de minste muzikanten. Samen met gitarist Teis Semey, bassist Jasper Høiby en drummer Niek de Bruijn wordt er creatief en enthousiast gespeeld. Fraaie composities komen er voorbij en met veel enthousiasme zorgt dit kwartet voor een levendig optreden.
The Dee Dee Bridgewater Quartet | We Exist!
Een van de grote namen deze editie is zonder twijfel de zangeres Dee Dee Bridgewater. De inmiddels 75 jarige grootheid staat nog superfit en met veel strijdlust op het podium. Want met We Exist! brengt ze een ode aan sterke vrouwen in de jazz. Haar band bestaat dan ook volledig uit dames: bassiste Rosa Brunello, Shirazette Tinnin op drums en pianiste, tevens muzikaal leider, Carmen Staaf spelen geweldig en ondersteunen de nog steeds indrukwekkend klinkende Bridgewater met veel enthousiasme. Birdgewater laat horen en zien waarom zij zo’n grote naam is, want ze weet zonder problemen het publiek om haar vinger te winden. Haar set, gevuld met veel protest nummers van vooral ook veel vrouwen zoals Nina Simone, is een combinatie van jazz, soul en funk, en zelfs een Bob Dylan nummer komt voorbij. Ze doet dit met ontzettend veel overtuiging, enthousiasme en zorgt zo voor één van de hoogtepunten van deze editie.
We sluiten af bij de sympathieke Poolse band Nene Heroine, die zich naar eigen zeggen laten inspireren door bands als Pink Floyd en The Doors en daarmee over de grenzen van de jazz proberen te kijken. Ze spelen met veel enthousiasme maar echt los wil het niet komen. Ik had een wat meer spetterend optreden verwacht, maar het blijft nu een beetje hangen in een soort van soundscapes met hier en daar gitaar- en saxofoonsolo’s.
Al met al was het weer een prima editie van dit ontzettend leuke festival in het gezellig Den Bosch. Er was veel regen, maar op een of andere manier zijn wij daar doorheen gemazzeld en hebben we nagenoeg alle optredens droog kunnen beleven. Tot volgend jaar!
Muziekhonger 