Best Kept Secret Festival – Vrijdag, Hilvarenbeek, 13 juni 2025
Jaaaa, eindelijk mogen we weer, ons eerste meerdaagse zomerfestival van het jaar, Best Kept Secret, staat weer op het punt van beginnen. Het is tropisch warm dus het Dierenbos voelt daadwerkelijk als een savanne, maar verderop wachten de koude pintjes én de muziek. Helaas duurt het even voordat we de Beekse Bergen bereiken door meerdere files, maar daar laten we ons niet gek door maken. Helaas kunnen we daarom niet op tijd bij Das Pop aanschuiven.
De eerste tonen van dit jaar bereiken ons dus pas bij The Vices die in de Two al staan te rocken. Dat doen ze met veel enthousiasme, al blijft het wel netjes tussen de lijntjes kleuren en is het live niet heel spannend. Voor het publiek is het ook nog wat vroeg om los te gaan en daar is het ook te heet voor. Ach, ze hebben een aantal pakkende liedjes en het is best lekker op gang komen zo.
Pip Blom en Willem Smit van Personal Trainer zijn een setje en als je dan als talentvolle muzikanten bij elkaar zit, ontluikt er naast de liefde ook nieuwe muziek. Live hebben ze een aantal van hun muzikale vrienden uit beide bands opgetrommeld en er wordt lekker gespeeld. Op het meer brede dan smalle Casbah podium staan ze allebei aan weerskanten en dat voelt een beetje raar, alsof ze elkaar wat afstand willen geven. Het klinkt inderdaad als het muzikale kind van beide bands en dat is natuurlijk hartstikke lekker. Vooral als Smit gaat zingen klinkt het herkenbaar spannend, al is de optelsom niet per se beter dan de losse delen. Want zo spannend als hun afzonderlijke bands wil het vandaag niet worden.
Congolese rumba rock op instrumenten gemaakt uit afval, meer overtuiging heb ik niet nodig om dit te willen bekijken. In eerste instantie denk ik gewoon een normaal drumstel en gitaren te ontwaren, maar die blijken toch echt uit “oude troep” te bestaan. Alleen daarom is het al bewonderenswaardig wat de Congolezen daar uit weten te krijgen. Maar ze blijken ook nog eens geweldig te kunnen spelen met ontzettend veel plezier en enthousiasme. De lekkere ritmische muziek brengt dan toch de eerste dansende tent teweeg en met deze temperaturen worden de Congolese vibes alleen nog realistischer.
Ik probeer wat vaker meer te doseren om fysiek die meerdere dagen goed te door te komen. Tsja, het is duidelijk dat de jaren beginnen te tellen. Dus we gaan er eens lekker voor zitten bij de Casbah en horen daar Horsegirl spelen. Alleen door de gezelligheid luister ik niet heel goed én moet ik constateren dat ik daardoor Orchestra Baobab ook aan me voorbij heb laten gaan. Toch een beetje beter proberen op te letten, want die had ik eigenlijk toch wel graag willen zien.
Dus maar snel even kijken bij de drie dames van Sailor Honeymoon die inmiddels het podium van de Cashab hebben beklommen. Zij spelen vrolijk punk en hebben pakkende liedjes met hier en daar venijnige randjes. Dat is best wel prima om van de zijkant te bekijken al wordt het niet heel wild. De dames laten de Casbah nog niet echt ontvlammen of los gaan. Daarmee is deze eerste dag tot nu toe nog behoorlijk loom wat dat weer niet vreemd is met deze temperaturen.
Maar gelukkig is daar Snapped Ankles, een post-punk formatie uit Londen. De engelsen dragen wonderlijke outfits met een soort kappen of maskers waarin een lampje is aangebracht. De zanger zingt door een microfoon die is verborgen in een soort kokers waardoor het lijkt alsof hij door een paar boomtakken staat te zingen. Hun hypnotiserende krautrock wordt daardoor nog mysterieuzer en dat werkt erg goed hier in de Secret terwijl het buiten inmiddels donker is. De band speelt goed, is levendig en zorgt voor een energieke sfeer. De bijzondere kostuums doen de rest om te zorgen dat je geboeid blijft kijken naar dit muzikale schouwspel.
En zo eindigt deze eerste dag dan toch nog met de nodige energie, zonder de voorspelde onweersbuien en keren we voldaan terug naar onze plek bij de leeuwen die voor het enige gegrom zorgen vanavond. Jaja, gooi ‘The Lion Sleeps Tonight‘ er maar in.
Muziekhonger 