Mulatu Astatke in Paradiso Amsterdam, 15 september 2025
Mulatu Astatke staat bekend als de grondlegger van de Ethiopische jazz, ook wel “Ethio-jazz” genoemd, waarin hij latin en jazz combineert met traditionele Ethiopische muziek. Dat levert een swingende mix op met veel percussie en een heel mooi klankbeeld van de Ethiopische melodieën. Dat laatste komt ook vooral door de vibrafoon die hij toevoegt, samen met allerlei partijen op toetsen. Vanavond staat hij voor de laatste keer in Paradiso als onderdeel van zijn afscheidstournee en dat wil ik absoluut niet missen.
Het podium staat aardig vol met de grote band die naast Astatke ook plaats biedt aan twee blazers, toetsenist, cello, contrabas, percussionist en drummer. Astatke staat letterlijk in het middelpunt met een centrale plek op het podium, waarbij zijn vibrafoon vooraan staat, een orgel links en een rijtje percussie in de vorm van conga’s, bongo’s en timbale aan de andere kant. Astatke, inmiddels 81, oogt fragiel en schuifelt voorzichtig rond tussen zijn instrumenten, waar hij zich regelmatig ook aan vasthoudt. Er wordt afgetrapt met een nummer waarbij hij de vibrafoon bespeelt, die bijna onhoorbaar is. Ik heb hier in de zaal rechts op de verhoging niet de beste plek voor een goed geluid, maar het valt op dat de mix niet al te best is en de balans behoorlijk zoek. Dat is vaker zo in dit soort zalen die vooral pop en rock gewend zijn, en moeite hebben om het brede spectrum van een band als deze uit te mixen. Later wordt het wel beter en kunnen we nog iets van Astatke’s spel horen.
De oude meester klinkt niet meer zo vitaal en soepel als in zijn beste jaren en ook zijn spel is niet meer zo virtuoos. Gezien zijn leeftijd is dat wellicht niet zo verwonderlijk en het blijft toch mooi om deze legende live te mogen zien spelen. De enkele keer dat hij een stukje solo op zijn orgel of op de percussie instrumenten speelt, klinkt met flarden nog steeds zijn unieke talent en muzikaliteit. En gelukkig heeft hij een fantastische band om hem heen, die met veel gevoel en overgave een levendige set spelen. Stuk voor stuk krijgen ze de tijd om te soleren en doen dat met veel overtuiging. Dat is voor de liefhebber echt smullen en ook op het podium zie je regelmatig de andere muzikanten met veel bewondering naar de op dat moment solerend muzikant kijken.
Het publiek herkent ook de klasse van deze band en de status van de meester, en laat zich enthousiast horen. Wanneer het laatste nummer is afgelopen, verlaat de band maar niet het podium en besluit al snel nog een laatste nummer te spelen, het naar Astatke zelf vernoemde nummer ‘Mulatu’. Het is een passend einde en eerbetoon aan deze geweldige muzikant die ons zoveel prachtige muziek heeft gegeven, en daarom mooi om daar vanavond voor een laatste keer getuige van te zijn geweest.
Website | Instagram | Spotify | Twitter | YouTube | Facebook
Muziekhonger 