The Rapture @ Paradiso Amsterdam, 19 november 2025

Zo’n 20 jaar geleden moet het geweest zijn dat het op het Lowlands festival op een gegeven moment begon te regenen en we snel een tent in vluchtten, waar net een band op het punt stond te gaan spelen. Ze speelden de hele tent plat met een vlammend en energiek optreden en een dampende set van dance punk nummers, zoals pak ‘em beet LCD Soundsystem dat ook zo goed kan. Het bleek om The Rapture te gaan en we waren toch wel direct fan. Een paar jaar later zagen we ze nog in de Melkweg, maar daarna verdween de band. Zanger Luke Jenner liet af en toe nog wat van zich horen, maar de band nieuw leven inblazen lukte niet. Totdat eerder dit jaar zowaar een tour werd aangekondigd die ze naar Paradiso brengt.

Dat brengt nou niet een grote massa mensen op de been, want de grote zaal is bepaald niet vol gelopen terwijl de balkons zelfs dicht zijn. Jenner is het enige overgebleven lid en wordt bijgestaan door twee nieuwe muzikanten, waarschijnlijk ingehuurd voor de tour. Origineel was de band met vier man en zo oogt het podium ook wat leeg met slechts 3 muzikanten. Ik twijfelde al of ik hierbij wilde zijn en houd dan ook rekening met een krampachtige nostalgische poging om het verleden te doen herleven, ofwel een teleurstelling.

Het begint wat twijfelachtig als ze aftrappen met ‘Confrontation’. Ik heb ook wel wat moeite om erin te komen en ben zo te zien niet de enige. De nummers klinken wat kaler door het gemis van een derde bandlid dat de nummers voorziet van een spannend sausje door toetsenpartijen en percussie toe te voegen. Toch begin ik het langzaam weer lekker te vinden, de band speelt strak en de twee onbekende muzikanten weten het belangrijke aandeel van de ritmesectie met verve in te vullen. De lekkere pompende en speelse baslijnen worden voorzien van een funky drum groove, waardoor dat moddervette geluid ontstaat. Jenner laat zijn gitaar scheuren en zijn kenmerkende, bijna krijsende hoge zang klinkt best overtuigend. En zo sta ik toch te dansen bij nummers als ‘Echoes’ en ‘No Sex For Ben’.

Er wordt ook een cover van Steve Miller Band, ‘Swingtown’, gespeeld en de band verlaat al na 11 nummers het podium. Gelukkig keren ze dan snel toch nog terug, want natuurlijk moet er afgesloten worden met het epische ‘House Of Jealous Lovers’, bijgestaan door Éliane Viens-Synnott van voorprogramma La Sécurité op cowbell. Zo is het dan na krap een uurtje gedaan en dat voelt toch een beetje karig, wat voor gemengde gevoelens zorgt over dit optreden. Het is me ook niet duidelijk wat Jenner van plan is met deze opleving van The Rapture. Is dit de wederopstanding en kunnen we ook weer nieuwe muziek gaan verwachten? Of is dit een kortstondige opleving om meer brood op de plank te krijgen? Ik ben benieuwd wat het gaat worden en koester ondertussen maar de optredens van weleer.

> Bekijk alle foto’s

Website | Instagram | Twitter | YouTube | Facebook

Setlist:

  1. Confrontation
  2. Sister Saviour
  3. Heaven
  4. Echoes
  5. Blue Bird
  6. Open Up Your Heart
  7. Whoo! Alright – Yeah… Uh Huh.
  8. The Chair That Squeaks
  9. Swingtown
  10. No Sex for Ben
  11. Killing
    Encore:
  12. How Deep Is Your Love?
  13. House of Jealous Lovers