The Mystery Lights @ Paradiso Tolhuistuin Amsterdam, 24 maart 2026

Ik werd erop gewezen dat The Mystery Lights aan de overkant van het IJ in de Tolhuistuin komen optreden en dat ik dat wel eens erg leuk zou kunnen vinden. Na beluistering van hun op jaren 60 geinspireerde psychedelische garage rock is mijn nieuwsgierigheid inderdaad gewekt, dus maak ik de oversteek naar de overkant om de Amerikaanse band aan het werk te zien. Er is geen nieuw album verschenen, maar wel een nieuwe 7″ single die ondertussen al nagenoeg uitverkocht is. Bij de merch tafel was hij in ieder geval al niet meer te koop. De band beschikt inmiddels over een beruchte live reputatie en dat bewijzen ze direct door met veel vuur uit de startblokken te schieten.

In een hoog tempo komen de compacte en ronkende rock liedjes voorbij. Voorop in deze vurige parade gaat zanger/gitarist Mike Brandon die zeer actief is op het podium en regelmatig de lucht inspringt. Zijn hoge rauwe stem past goed bij de felle liedjes en voorziet ze zo van extra brandstof. Maar de band kan meer dan het gaspedaal intrappen, want menig liedje kent leuke variaties die ze van genoeg dynamiek voorzien. Zo worden er af en toe korte pauzes ingebouwd, wordt er gewisseld van vierkwarts- naar driekwarts maat, of wordt er gespeeld met half- en double time. Ook het ronkende orgel van Lily “Lilcifer” Rogers draagt bij aan dat typische jaren 60 geluid en laat de muziek swingen. Daarmee houden ze, samen met de energieke Brandon, steeds de aandacht vast.

Genoeg reden dus voor een deel van het publiek om wild te gaan dansen, onder de goedkeurende blik van de band. De laatste plaat Purgatory bevat ook nummers die meer de psychedelische kant van de band verkennen en die wat bedachtzamer klinken. Maar dat zorgt juist voor een mooie balans met de meer gejaagde nummers; tenslotte kun je niet altijd maar blijven jakkeren. Uiteindelijk resulteert het geheel in een vrolijke avond vol energie en wordt de band beloond voor de tomeloze inzet en felle liedjes. Afgesloten wordt met een uitgelaten versie van een Los Saicos liedje ‘Salvaje’, bijgestaan door hun roadie. Zo maken we met nog wat Peruaanse peper in de kont zeer voldaan de oversteek terug naar huis.