The National @ Ziggo Dome Amsterdam, 29 September 2023

Nog maar een paar dagen geleden werd er ineens een hagelnieuwe plaat van The National uitgebracht op de streaming diensten, de tweede van dit jaar na First Two Pages Of Frankenstein. Laugh Track is inmiddels hun tiende studioplaat en borduurt muzikaal verder op de vorige. Met deze nieuwe liedjes onder hun arm betreden ze vanavond het podium van de Ziggo Dome, hun grootste doorkomst in ons land tot nu toe.

Zanger Matt Berninger herinnert nog hun eerste optreden op Nederlandse bodem, waarbij ze in de kleine zaal van Paradiso stonden. De band is inderdaad ver gekomen sindsdien en heeft veel fans aan zich weten te binden. Met hun donkere en wat sombere nummers is dat misschien niet zo heel vanzelfsprekend, maar de nummers zitten vaak erg knap in elkaar, liggen vaak goed in het gehoor en worden nooit heel depressief. Ook weet de band hun liedjes altijd goed op te bouwen, werken ze vaak met veel dynamiek in hun muziek, waardoor een nummers soms helemaal open kan barsten.

Dat wordt vanavond ook weer duidelijk, waarbij mensen hartstochtelijk meezingen en er af en toe flink meegebruld en gesprongen kan worden. Iedere avond is de setlist anders en vanavond krijgen we maar liefst 2,5 uur een zeer fraaie verzameling liedjes voorgeschoteld. Met vijf nummers van ieder van de twee laatste albums zijn er dus veel liedjes voor het eerst live te horen voor veel bezoekers. Ook is hun doorbraakalbum High Violet ruim bedeeld, waarvan ook hun grote hits ‘Bloodbuzz Ohio’ en ‘Terrible Love’ getrokken worden. Maar ook wordt bijvoorbeeld ‘Lit Up’ gespeeld, wat ze al een hele tijd niet meer live hebben laten horen en wordt ook ‘About Today’ van de Cherry Tree EP gespeeld. Opvallend is dat er slechts één nummer van I Am Easy To Find voorbij komt, al is het dan wel het hele fraaie ‘Light Years’.

De band laveert zich gemakkelijk langs al die liedjes van verschillende platen en oogt erg ontspannen. Berninger wandelt tegenwoordig rustig heen en weer, waarbij hij in het verleden nog wel eens onrustig heen en weer kon ijsberen. Hij zoekt regelmatig het publiek op de voorste rijen op en maakt zelfs een rondje door de zaal, waarbij het publiek de microfoonkabel boven het hoofd doorgeeft. Ook kletst hij nu en dan ontspannen en lijkt volledig op zijn gemak hier in deze grote zaal. Zo weten ze de zaal klein te maken in de intieme delen en gebruiken ze hem juist zeer effectief wanneer ze een nummer open trekken. Zeer belangrijk daarbij zijn natuurlijk de beide Dressner broers, Bryce en Aaron, die zoals gebruikelijk aan beide zijden van het podium staan, maar ook de creatieve grooves van de geweldige drummer Bryan Devendorf, die samen met zijn broer bassist Scott de ritmesectie vormt.

The National is volledig thuis in deze grotere zalen en lijkt daarmee tot de elite toe te gaan treden die de grotere arena’s weet vol te krijgen. Maar toch sluiten ze met z’n allen zoals altijd voor op het podium af met een akoestische uitvoering van ‘Vanderlyle Crybaby Geeks’ waarbij Berninger zonder microfoon het publiek voorgaat in een massale singalong. Een passend einde van een prachtige avond.
Website | Instagram | Spotify | Twitter | YouTube | Facebook
Setlist:
- Once Upon a Poolside
- Eucalyptus
- Tropic Morning News
- Squalor Victoria
- Don’t Swallow the Cap
- Bloodbuzz Ohio
- The System Only Dreams in Total Darkness
- I Need My Girl
- Lit Up
- Apartment Story
- Abel
- Conversation 16
- Deep End (Paul’s in Pieces)
- Alien
- Grease in Your Hair
- Laugh Track
- Smoke Detector
- Day I Die
- Light Years
- England
- Graceless
- Fake Empire
- About Today
Encore: - Weird Goodbyes
- Mr. November
- Terrible Love
- Space Invader
- Vanderlyle Crybaby Geeks