Jazz in Duketown ‘s-Hertogenbosch, 24 mei 2026

Ik heb ongelooflijk veel zin om een dagje in Den Bosch door te brengen bij Jazz in Duketown, het mooie jazz festival in de Brabantse hoofdstad waar het altijd reuze gezellig is en waar veel moois te bewonderen valt. Door een aanrijding op het trein traject tussen Utrecht en Den Bosch moet ik echter noodgedwongen een halve wereldreis afleggen voordat ik in Duketown land. Dat mag de pret niet drukken want het is bijzonder mooi weer en er staat een koude pint te wachten. En heel veel mooie optredens natuurlijk.
Tyn Wybengaʼs Brainteaser Orchestra

Zo beginnen we op de Markt waar Tyn Wybenga al is begonnen met zijn Brainteaser Orchestra, een collectief van dertien muzikanten, met strijkers, blazers, vibrafoon, contrabas, gitaar, drums en hemzelf zelf als dirigent en op toetsen. Wybenga is een creatieve master mind die samples van de orkestleden bewerkt en nieuwe arrangementen daarmee maakt. Live levert dit een avontuurlijk en spannend geheel op, waarbij geweldig gespeeld wordt, er fraaie solo’s te horen zijn en Wybenga dit allemaal knap bij elkaar houdt en weet te dirigeren tot een fraai geheel. Een goede start van de dag dus.
Rik van der Madeʼs Libertalia

Op het Kerkplein speelt saxofonist Rik van der Made zijn Libertalia project, vernoemd naar een pirateneiland. Van der Made is een getalenteerde muzikant die al op veel gerenommeerde podia stond en meerder prestigieuze prijzen won. Het is een ingetogen optreden waarbij de band soundscapes probeert te creëeren. Maar helaas heeft het publiek er weinig aandacht voor, en is vooral gezellig aan het borrelen in de schaduw. Daardoor is het voor ons ook moeilijk om de aandacht erbij te houden en krijgen we te weinig mee van dit optreden. Op een buitenpodium is dit wellicht net teveel gevraagd.
Chris Potter Trio

Op de Markt ga ik dan eindelijk Chris Potter zien, één van de beste saxofonisten van de hedendaagse jazz. Hij stond al een hele tijd op mijn wensenlijstje maar het wilde maar niet lukken. Vandaag wordt ik dan ook niet teleurgesteld want hij speelt fantastisch. Het gemak en de souplesse waarmee hij de noten met veel gevoel aan elkaar rijgt is geweldig. Daarnaast heeft hij ook nog eens twee andere toppers bij zich, bassist Matt Brewer en drummer Kendrick Scott. Het is meer dan smullen met deze geweldige trio bezetting, en muzikaal spel van het allerhoogste niveau. Potter speelt een nummer op een bas klarinet en laat horen dat hij ook nog eens geweldig piano kan spelen. Dit optreden is wel een heel mooie traktatie op deze Pinkster zondag.

Op het Uilenburg podium treffen we The Preacher Men die er een fraai feestje aan het bouwen zijn. Het gierende Hammond orgel van Rob Mostert wordt opgejaagd door de knetterende sax solo’s van Efraim Trujillo. Chris Strik ondersteunt het geheel met stuwende drum grooves en zo wordt de rauwe blues zeer dansbaar. Het is een erg fraai schouwspel om de drie muzikanten zo enthousiast te zien spelen en elkaar te zien uitdagen. Het gretige publiek gaat er dan ook erg lekker op.
Alfredo Rodriguez Quintet

Terug op de Markt is de zon misschien aan het onder gaan, maar Alfredo Rodriguez brengt wel wat Cubaanse hitte mee. Hij speelt zijn Latin piano ritmes in een duizelingwekkend tempo. Hij hoeft maar een paar toetsen aan te slaan en het begint al te swingen. De drums jagen dat nog eens extra aan en de rest van de band geeft het laatste zetje om de beste salsa moves uit de kast te halen. Die heb ik niet, maar ik zie een aantal mensen in het publiek voorzichtig wat stapjes uitproberen. Met veel enthousiasme zweept Rodriguez het publiek op, waarbij hij regelmatig even achter zijn piano vandaan komt. De covers van bekende nummers van o.a. Stevie Wonder en Michael Jackson krijgen allemaal het Latin sausje en zo missen we alleen nog een paar dikke mojito’s op dit swingende Cubaanse feestje.
New Cool Collective Big Band

Gelukkig kunnen we nog even doorfeesten want op de Parade staat de hele New Cool Collective Big Band opgesteld. Uiteraard heb ik New Cool Collective al heel vaak gezien maar het gebeurt niet zo vaak dat ik ze met de hele big band zie optreden. En dat is zoals verwacht weer een heel groot genoegen. Ook dit is een erg swingend optreden met nummers van verschillende platen en aandacht voor de laatste LP Everything is OK, en muziek uit vele windstreken. De bigband is weer lekker enthousiast, met allemaal vrolijke gezichten en solo momenten voor de meeste leden. New Cool Collective grooved geweldig lekker, uiteraard onder aanvoering van de altijd enthousiaste Benjamin Herman. Zo wordt ook dit een hoogtepunt op deze dag die alleen maar blijft geven.
Na een paar biertjes op een terrasje op de Parade kijken we nog naar Convoi Exceptional die het podium daar feestelijk in stijl afsluiten, waarna wij nog naar de after party in de Azijnfabriek gaan. Daar wordt nog even lekker afgesloten met een jam sessie met onder andere Benjamin Herman, die er nooit genoeg van kan krijgen om te spelen. Met andere woorden: topdag op een topfestival.